تبلیغات
میقات الرضا

آداب و فضایل زیارت

احوال زُوّار

بدان که نفوس مقدسه انبیا و ائمه علیه السلام هرگاه از اَبدانِ شریفه خود رحلت نمودند و دست از بدن برداشتند و صعود به عالمِ بالا نمودند، نهایتِ احاطه بر این عالم از برای ایشان حاصل می شود و تمامیِ امور این عالم در نزدِ ایشان ظاهر می گردد.

پس هر که به قبورِ مطهر ایشان حاضر شد به جهتِ زیارت، ایشان بر او مطلع می گردند و از احوالِ زوّار مرقدِ منورشان استحضارِ تام دارند و سؤالات و تضرّعات و توسّلات ایشان را می شنوند و نظر به رأفت و مهربانی ایشان نسبت به مخلصان، نسیمِ الطاف ایشان بر ایشان وَزد و پرتوِ اِلتفاتشان بر ایشان می افتد.

پس دامنِ شفاعت بر میان زنند و از خدا طلبِ حوایج ایشان را می کنند و از درگاهِ الهی مسئلتِ بر آمدنِ مطالب و آمرزش گناهانِ ایشان را می نمایند و همین سرّ است در ترغیب به زیارتِ پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم و ائمه علیه السلام .

افضل طاعات

علاوه بر این در زیارت ایشان، اظهار اخلاص و تجدید عهد ولایت است و باعثِ سرور ایشان و رواجِ امرشان و غمناکیِ دشمنانِ ایشان است.

چگونه زیارتِ ایشان افضلِ طاعات و اقربِ قُربات نباشد؟ و حال این که زیارتِ مؤمن از این جهت که مؤمن است، باعثِ اجرِ عظیم و ثوابِ جزیل است.

و در شریعتِ مطهّره، ترغیبِ بسیار و تأکید بی شمار در خصوص آن وارد شده و از این جهت طریقه هر طایفه بر این جاری شده که به زیارتِ مردگانِ خود روند و هر گاه ثوابِ زیارتِ مؤمنی چنین باشد، پس چگونه خواهد بود زیارت کسی که خدا او را از هر خطایی معصوم ساخته و از گناه پاک و مطهر گردانیده و او را بر همه خلایق مبعوث کرده و حجّت بر عالمیان فرموده و او را امامِ مؤمنین و مقتدایِ مسلمین پسندیده، بلکه به جهت او آسمان و زمین را آفریده و او را راه و صراط و دلیل و نور و ضیاءِ خود قرار داده و امین بر مملکتِ خود و خلیفه در میانِ بندگان خود کرده.

 

حدیث در فضیلت

زیارت مخفی نماند که اخبارِ بی حدّ و احادیثِ لا تُعَدّ (بی شمار) در فضیلت زیارت قبور و مطهّره و مراقد منوّره ایشان رسیده است.

حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود که: هر که زیارت کند قبر مرا بعد از وفاتم مثلِ کسی است که هجرت کند به سوی من در حیاتِ من؛ پس اگر استطاعت به زیارت آمدن مرا نداشته باشید، بر من سلام کنید که سلامِ شما بر من می رسد.

و نیز همان حضرت به امیرمؤمنان فرمود: یا اباالحسن! به درستی که خدای تعالی قبرِ تو را و فرزندانِ تو را بقعه هایی کرده است از بقعه های بهشت و عرصه ای از عرصه های آن و دل های خلق و برگزیدگانِ بندگان خود را مایل به آنها ساخته تا خواری و اذیت در راهِ شما را متحمّل شوند و قبورِ شما را تعمیر کنند.

و بسیار به زیارت ایشان آیند به جهتِ تقرب به خدا و دوستیِ پیغمبرِ او. یا علی! این طایفه مخصوص اند به شفاعتِ من و وارد می شوند بر حوضِ من و ایشانند زیارت کنندگان من و همسایگان من فردای قیامت در بهشت یا علی! هر که تعمیر کند قبرهای ایشان را و محافظت کند آن ها را مانند کسی است که یاری کرده است سلیمان بن داود را بر تعمیر بیت المقدس و هر که زیارت کند قبور ایشان را معادل است با هفتاد حج.

 

حقِّ حسین علیه السلام

حضرت امام جعفرصادق علیه السلام فرمود که: هرگاه یکی از شما در مدتِ عمرِ خود حج کند و زیارت نکند حسین بن علی علیه السلام را هر آینه خواهد بود تارکِ حقّی از حقوقِ پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم زیرا که حقِّ حسین، فریضه ای است از خدا، واجب بر هر مُسلمی.

حضرت امام رضا علیه السلام فرمود که: هر امامی را عهدی است در گردن دوستان و شیعیانِ خود و به درستی که از تمام وفای به عهدِ ایشان، زیارتِ قبورِ ایشان است.

پس هر که زیارت ایشان را از رویِ رغبت و از راهِ تصدیق به آن چه گفته اند کند، همه ایشان شفیعانِ ایشان خواهند بود در روز قیامت.

و اخبار در فضیلت زیارت پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم و ائمه معصومین خصوصا زیارت حضرت سیدالشهدا علیه السلام و حضرت امام رضا علیه السلام و افضل بودن ایشان از حج عمره و جهاد، بی حدّ و نهایت است.

 

نهایت خضوع

چون فضیلت زیارت ایشان و سرّ ایشان را شناختی و بزرگی و جلالتِ قدر ایشان را دانستی، پس باید در هنگام ورود به مراقدِ منوّره و مشاهد مشرفّه ایشان نهایت تواضع و فروتنی و غایتِ خضوع و شکستگی کنی و در دل خود عظمتِ شأن و جلالت قدرشان را مستحضر گردی و متذکّرِ حقِّ ایشان و سعیشان در ارشاد مردم و رواج دینِ الهی شوی. پس چون به نزدیک مدینه منوّره برسی و چشم تو بر دیوارهای آن افتد، متذکّر شود که این شهری است که خدا آن را از برای پیغمبر خود اختیار کرده.

ولایتی است که در آن جا اساس شریعت برپا شده و واجبات و مستحبات در آنجا قرار داد گشته و ... و چون به کوچه و بازار آن تردّد کنی، قدم هایِ همایونِ سیّد انس و جان را یادآور و تأمل کن که هیچ موضعی نیست که تو قدم می گذاری مگر اینکه جای قدمِ عزیزِ اوست.

پس پای مگذار مگر به سکینه و وقار ... پس یاد آور رفعت شأن او را نزدِ خدا و تأسف خوری بر محرومی خود از این سعادت عُظمی و تضرّع کن به سوی خدا که در آخرت از صحبتِ آن حضرت تو را محروم نسازد و امیدوار باش از آن جا که خدا ایمان به او را روزیِ تو ساخته و تو را از وطنِ خود به زیارت او برانگیخته.

و چون به جهتِ زیارت او بر در ایستادی، در نهایت خضوع و خشوع بایستی و او را زنده تصور کنی و نزدیک قبرِ مطهّرِ منوّر بروی. زیرا فرق میانِ حیات و مماتِ ایشان نیست.

پس بدان که او مطلع است بر حضور تو و زیارتِ تو و سلام به او می رسد. پس شخص مقدس او را در خیالِ خود متصوّر سازی و او را در مقابلِ خود بر تخت عظمت و جلال نشسته تصور کنی و عظمت و رتبه او را در دلِ خود حاضر کنی.

 

زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام

چون به زیارت امیرمؤمنان و سرور متقیان علیه السلام رَوی، چون داخل ارض اقدسِ نجف شوی، متذکّر شو که آن وادی سلام و موضعِ ارواحِ مؤمنان است و خدای تعالی آن را اَشرفِ بُقاعِ رویِ زمین کرده.

و هیچ مؤمنی نیست مگر آن که بعد از موت، روح او به آن جا می آید و با سایر مؤمنین قرین بوده، به تنعّم مشغول است تا در روزِ قیامتِ کبری به خانه کرامتِ عُظمی داخل گردد و آن زمینی است که خدا آن را مدفنِ وصیّ پیغمبر خود کرده بعد از آن که مدفنِ آدم ابوالبشر و نوح است.

و آن حضرت ضامن شد که هر که در جواب او باشد، شفاعت کند. پس از خدا طلب کن که خدا روح تو را به آن جا برد و تو را در زمره مؤمنین کند و آنجا را مدفنِ تو سازد تا در جوارِ مولایِ خود دفن شده به شفاعتِ او فایز گردی و چون به زیارتِ آن حضرت ایستادی متذکّر رفعتِ شأن و بزرگیِ قدرِ آن حضرت شود و قدرت و مرتبه او را در نزدِ خدا و پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم یاد کن و آدابی که در زیارت پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم مذکور شد، مراعات کن.

 

زیارت امام حسین علیه السلام

چون وارد زمینِ کربلا شوی به جهتِ زیارتِ سیدالشهدا یاد کن که آن زمینی است که در آن فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم را با فرزندان و یاران و خویشان شهید کردند و اهل بیت و حرم او را در آن جا به اسیری بردند.

پس محزون باش و داخل آن زمین مشو مگر ژولیده و غبارآلوده، شکسته دل و غمناک و گریان و حرمت و کرامت آن زمین را مستحضر شو و بدان که آن زمینی است که خدا در آن شفا قرار داده و دعا را در آنجا مستجاب فرموده و در روز قیامت آن را بلندترین بقعه هایِ بهشت خواهد ساخت.

چون چشم تو بر ضریحِ مقدسِ آن سرور افتد و ضریح اصحاب او که در دورِ او شهید گشته و در یک موضع در جوارِ او جمع شدند، پس اشخاص ایشان را در خاطرِ خود ممثّل ساز. و وقایع ایشان را یادآور و بلا و محنت هایی که بر ایشان روی داده متذکّر شو و حضرت اباعبداللّه الحسین علیه السلام را تصور کن که در عرصه کربلا ایستاده و یک به یک اصحاب به خدمت آن جناب می رسند و می گویند: «السلام علیک یا اباعبداللّه » و اذنِ جهاد می گیرند و حضرت، ایشان را اذنِ می دهد و هر یک تنها خود را به میدان می اندازد و می زنند و می کشند تا در راهِ او شهید می گردند و ...

امثالِ این وقایع را به خاطر آور و حزن و اندوهِ خود را تازه می سازد و آرزو می کن که کاش در این زمین با ایشان بودی و بگو: ای کاش من با ایشان بودمی تا به رستگاریِ عظیمی فایز گشتمی.

و هم چنین در زیارت هر یک از ائمه علیه السلام جلالت قدر هر یک را متذکّر شو و حقوق او را یاد آور و آن چه مناسبِ مقام است به خاطر گذران تا زیارت تو قبول و به مرتبه زائران فایز گردی.

 

 پدیدآورنده: ملااحمد نراقی

منبع: http://www.hawzah.net





تاریخ ارسال : سه شنبه 3 مرداد 1391 طبقه بندی: امام زادگان، نویسنده : رسول گلی زاده نظرات


نویسندگان
دسته بندی مطالب
نظرسنجی
کدام موضوع از موضوعات وبلاگ را می پسندید؟






صفحات جداگانه
درباره سایت

گزارش آماری سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

 

میقات الرضا


پایگاه اطلاع رسانی وب رضوی


razaviweb@yahoo.com